ΛΕΞΕΙΣ

  • ΛΕΞΕΙΣ

    «ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ»

    Ιστορίες της Αποστολίας   Το πρώτο παιδί, γένους θηλυκού. Το όνομα της γιαγιάς, της μητέρας του πατέρα, επιβεβλημένο : Κατερίνα λοιπόν. Το καμάρι το μπαμπά, η αγαπημένη της κας Τζιράς και του Μπαλού στο νηπιαγωγείο, του κου Κοντόπουλου στο δημοτικό. Τι γλυκό, χαριτωμένο κοριτσάκι με θεατρικότητα και νάζι! Το «Κατερίνα» είχε συνδεθεί με το θηλυκό, καθώς και όλα αυτά τα ευχάριστα στ’ αυτιά, χωρίς την γνώση ότι με κακομάθαιναν, ενώ δεν πρόσθεταν ούτε ένα γερό λιθαράκι στην αυτοεκτίμησή μου. Το «Κατερίνα» ένα εύθραυστο μπιμπελό με θέση στο καλό σκρίνιο, ώστε να τυγχάνει ιδιαίτερης περιποίησης και τακτικού ξεσκονίσματος. Μεγαλώνοντας φορτώθηκα και άλλα χαρακτηριστικά : το παιδί έχει μια καλλιτεχνική διάθεση, ζωγραφίζει, έχει και…

  • ΛΕΞΕΙΣ

    Η αξία της σιωπής

    Σε έναν εξωφρενικά θορυβώδη κόσμο πως να σκεφτείς να μείνεις στην σιωπή; Με έναν αγαπημένο φίλο πάντα θέλαμε να πάμε μαζί σε ένα yoga retreat αλλά είχαμε ένα θεματάκι…. Πώς θα τα βγάζαμε πέρα με την άσκηση σιωπής; Στην άσκηση σιωπής δεν μιλάς. Μπορεί να είναι από ένα 24ωρο μέχρι και παραπάνω. Μας φαντάζεσαι να καθόμαστε δίπλα-δίπλα και να μην μιλάμε; τον ρωτάω και αμέσως σκάμε στα γέλια. Εντάξει, μπορεί να καταφέρουμε να μην μιλάμε αλλά είναι σίγουρο ότι θα μας πιάσουν τα γέλια του λέω και συμφωνούμε. Στην αρχή νόμιζα ότι αυτή η δυσκολία μας έχει να κάνει με το γεγονός ότι είμαστε και δυο άνθρωποι «έξω καρδιά» που…

  • ΛΕΞΕΙΣ

    Γιώτα Ιωαννίδου: «Αγκαλιάστε το δικό σας Σοχούμ, τον τόπο της δικής σας αγνότητας και παιδικότητας»

    Με την Γιώτα Ιωαννίδου γνωριστήκαμε μέσω των παιδιών μας. Και δεν ξέρω πως… αλλά ήταν σαν να γνωριζόμαστε από παλιά. Η Γιώτα είναι ένας αυθόρμητος άνθρωπος. Βασικά είναι αυθεντική και δεν φοβάται να δείξει όλο αυτό που είναι, με τα πάνω του και τα κάτω του. Η απόφασή της να γράψει ένα μυθιστόρημα για την γιαγιά της που σε μια μέρα αναγκάστηκε να αφήσει αγαπημένους ανθρώπους, τον τόπο της, και να βρεθεί πρόσφυγας στην Ελλάδα με δυο μικρά παιδιά και τον άνδρα της, εκτός από εσωτερική ανάγκη ήταν και μια κατάθεση ψυχής. Όχι εύκολο… Μα ίσως γι’ αυτό ο κόσμος αγάπησε τόσο το Σοχούμ. Και γι’ αυτό η Γιώτα και…

  • ΛΕΞΕΙΣ

    Η δύναμη της αγκαλιάς

    Χωρίς άγγιγμα, οι άνθρωποι γίνονται λιγότερο άνθρωποι…  Κουβεντιάζω με μια αγαπημένη φίλη που πριν κάποιους μήνες έχει χάσει τον πατέρα της. Συγκινείται και εγώ σταματάω να μιλάω και ενστικτωδώς την αγκαλιάζω. Μένουμε έτσι για αρκετή ώρα. Και μετά φεύγουμε. Όταν ξανασυναντιόμαστε μου λέει: «Ξέρεις τι συνειδητοποίησα; Ότι μου έλειπε πολύ μια αγκαλιά. Σ’ ευχαριστώ!». Συγκινήθηκα και είναι αλήθεια ότι μέχρι εκείνη την στιγμή δεν είχα σκεφθεί πόσα πολλά μπορεί να δώσει μια αγκαλιά. Η θεραπευτική δύναμη της αγκαλιάς είναι μεγάλη. Και πλέον εξηγείται και επιστημονικά. Αλλά πέρα από την επιστημονική προσέγγιση, πρόκειται για ενστικτώδη γνώση. 

  • ΛΕΞΕΙΣ

    Γιατί;;;

    Από την στήλη «Οι Νοστιμιές του Ζέφυρου» της ιστοσελίδας  Writer’s Gang   Γράφει ο Ερμής: Πριν πολλά χρόνια, σε μια χώρα, που κανείς δεν θυμάται πλέον το όνομά της, ζούσε ένα δωδεκάχρονο αγόρι. Η πατρίδα του βρισκόταν σε κατάσταση πολέμου και ο τρόμος είχε απλώσει το σκοτεινό του πέπλο πάνω από τους κατοίκους. Μια μικρή λάμψη ελπίδας προσπαθούσε να κρατηθεί ζωντανή και να δώσει σε όλους τη δύναμη που χρειάζονταν για να προχωρήσουν στο αύριο, όμως οι συνεχείς μάχες την υπερνικούσαν. Ήταν μια όμορφη καλοκαιρινή νύχτα, όταν συνέβη η ολοκληρωτική καταστροφή. Ο εχθρός εισέβαλλε στην πολιτεία, όπου ζούσε το αγόρι με την οικογένειά του και τυφλωμένος από ανάμικτα αισθήματα μίσους και…