
Coffee Time ή στο λαβύρινθο της γυναικείας ψυχής…
Με τη Γιώτα Ιωαννίδου γνωριστήκαμε μέσω των παιδιών μας. Ξέρετε, εκείνες τις μαμαδοπαρέες που συχνά ξεκινούν πιάνοντας ψιλή κουβεντούλα έξω από το σχολείο. Με τη Γιώτα, ωστόσο, δέσαμε με ένα ιδιαίτερο και γλυκό τρόπο καθώς τα παιδιά μας δεν αποτελούσαν ποτέ το μοναδικό θέμα συζήτησης… Το Coffee Time είναι το τρίτο εκδοθέν βιβλίο της Γιώτας. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι το πρώτο που έγραψε ξεκινώντας κατά κάποιον τρόπο πιο συνειδητά αυτό το μοναχικό και περιέργως απολαυστικό ταξίδι της συγγραφής.
Η έμπνευση είναι κάτι πολύ θετικό και συναρπαστικό αλλά δεν ξέρει ποτέ κανείς πότε θα τον «χτυπήσει» και τότε το μόνο που έχει να κάνει είναι το ακούσει, να το αφήσει να «ξεχυθεί», να εκδηλωθεί, να υλοποιηθεί με τον δικό του μοναδικό τρόπο, με το χάρισμα που του δόθηκε. Στη Γιώτα, λοιπόν, έχει δοθεί όχι μόνον το χάρισμα της συγγραφής αλλά και το χάρισμα της παρατήρησης και της βαθιάς κατανόησης των πραγμάτων, των ανθρώπων, των καταστάσεων. Χωρίς αυτή την παρατήρηση και την κατανόηση δεν μπορεί κανείς να εμβαθύνει και να αγγίξει τις καρδιές και το νου των άλλων ανθρώπων.
Η Γιώτα Ιωαννίδου, όμως, το καταφέρνει με όλα τα βιβλία της. Το Coffee Time, αν και μικρό σε μέγεθος είναι μεγάλο σε βάθος. Η ηρωίδα του βιβλίου είναι σε μια ηλικία όπου όταν το έγραψε η Γιώτα ήταν αρκετά μακριά από αυτήν, και όμως, την έχει ψυχογραφήσει εκπληκτικά. Η ηρωίδα του Coffee Time είναι μια γυναίκα που μόλις έχει μπει στην πέμπτη δεκαετία της ζωής της, είναι μια γυναίκα της διπλανής πόρτας που έχει μια καθημερινότητα που σχεδόν νιώθει πια να την καταπίνει… Είναι σε μια φάση που ξέρει ότι κάτι πρέπει να αλλάξει, ότι εκείνη τελικά έχει αλλάξει. Αναδύονται διάφορες αλήθειες από μέσα της και όλα αυτά τα ενεργοποίησε το βλέμμα ενός ξένου άνδρα σε ένα καφέ.
Η γραφή της Γιώτας Ιωαννίδου είναι σαν το νεράκι. Ρέει αβίαστα, δροσερά, γλυκά και σε παρασύρει για να σε οδηγήσει σε έναν εσωτερικό διάλογο που σκοπό έχει την αλλαγή, τη μεταμόρφωση. Το coffee time μπαίνει βαθιά στη γυναικεία σκέψη και ψυχή και αποτυπώνει συναισθήματα που δεν τολμούν ούτε οι ίδιες οι γυναίκες να παραδεχθούν στο εαυτό τους, πόσο μάλλον στον άνδρα που είναι δίπλα τους.
Μελέτες
Σε μια πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, βρέθηκε ότι τα ζευγάρια που μένουν μαζί και δεν ακολουθούν τελικά χωριστούς δρόμους είναι επειδή έχουν αναπτύξει μικρές κοινές συνήθειες που τα συνδέουν, έχουν έναν δικό τους κοινό κώδικα επικοινωνίας και κυρίως υπάρχει μεταξύ τους σεβασμός. Στο Coffee Time σαφώς θίγονται αυτά τα θέματα, αλλά με έναν απαλό τρόπο αφήνοντας στο τέλος τον ίδιο τον αναγνώστη να αποφασίσει για την συνέχεια της ιστορίας. Ίσως, αν το Coffee Time δινόταν σε πρωτοετείς φοιτητές των σχολών ψυχολογίας μαζί με τα υπόλοιπα συγγράμματά τους και ειδικά στους νεαρούς άνδρες πολλά να άλλαζαν στις σύγχρονες σχέσεις. Γιατί και οι άνδρες όταν δεν γνωρίζουν πολλές φορές πως αισθάνεται μια γυναίκα, πως να μπορέσουν να κατανοήσουν και να ανταποκριθούν σε αυτό που θα επιθυμούσε εκείνη;
Καλό Φλεβάρη!
Α. Ρ.


