Ο Σώζων Εαυτόν Σωθήτω

Σήμερα είναι του Σωτήρος. Εκείνος που σώζει, που προστατεύει, που διατηρεί κάποιον, κάτι σώο. Αλλά και εκείνος που τελειώνει… Ξέρετε, η λέξη σώζω είναι σχεδόν ίδια σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Στα δύσκολα πάντα έχουμε την τάση να αναζητούμε κάποιον ή κάτι για να μας σώσει και δεν αντιλαμβανόμαστε ότι τελικά αυτός, αυτή, αυτό που μπορεί να το κάνει αυτό είμαστε εμείς οι ίδιοι. Οι βοήθειες συνήθως έρχονται όταν το πάρουμε απόφαση. Συν Αθηνά και χείρα κίνει έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Υποθέτω πως αυτό ισχύει και για τον Οδυσσέα… Ακόμα και όταν έχασε όλους τους συντρόφους του, τα πλοία του, δεν παραιτήθηκε από την Ιθάκη του.

Καίγονται τα δάση μας, χάνονται άνθρωποι, και ακόμα αναζητούμε έναν σωτήρα… Παρατηρούμε να χάνονται μέρα με τη μέρα η ακεραιότητα, η αξιοπρέπεια, η καθαρότητα, η ειλικρίνεια και περιμένουμε έναν σωτήρα… Αν ανατρέξετε στα πρώτα άρθρα αυτής της ιστοσελίδας θα βρείτε ένα με τον τίτλο «Ο ψίθυρος του πλάτανου». Γράφηκε πριν αρκετά χρόνια, ένα καλοκαίρι με φωτιές που κατάστρεφαν τα πάντα στο πέρασμά τους. Είναι τόσο επίκαιρο που πονά στ’ αλήθεια. Και δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι: Εμείς όλοι που βρισκόμαστε μέσα σε όλα αυτά που συμβαίνουν;

Αυτό το χρονικό σημείο είναι πραγματικά κομβικό. Τι θα αποφασίσουμε; Τι θα πράξουμε; Τι θα κερδίσει τελικά το ενδιαφέρον το νου μας; Αδιάφορα tik tok; Οι γραμμές αυτές γράφηκαν κάτω από πεύκα που τα φύτεψαν παιδιά πριν από πολλά χρόνια και που τώρα πια δεν βρίσκονται στη Γη. Τα ευχαριστώ! Τα ευγνωμονώ! Το απαλό καλοκαιρινό αεράκι κουνά τα κλαδιά και τα φύλλα των δέντρων και έτσι είναι σαν να σιγοψιθυρίζουν λόγια αγάπης μεταξύ τους. Κάθομαι στο ίδιο παγκάκι, στο ίδιο μέρος που κάθονταν άνθρωποι πριν από αιώνες. Το μέρος μας συνδέει αέναα. Το ίδιο επιθυμώ και για τα παιδιά και τα εγγόνια μας και όλες τις γενιές μετά από εμάς. Να μπορούν να χαίρονται τα δώρα της Φύσης αλλά και να τα σέβονται, να τα προστατεύουν, να τα σώζουν.

Θεά Άρτεμις 

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ως προστάτιδα των δασών και των ζώων μια θεά. Η πανέμορφη και πανέξυπνη κόρη του Διός, η Αρτέμιδα, είχε ως φυσικό περιβάλλον μεθοριακές ζώνες. Δηλαδή μέρη όπου δεν επικρατούσε η απόλυτη αγριότητα της φύσης αλλά ούτε και είχε παρέμβει ο άνθρωπος. Εκτάσεις γύρω από τις πόλεις, αγροί, ακαλλιέργητα εδάφη, ακροθαλασσιές, έλη, εκεί που ξεχειλίζουν τα ποτάμια, εκεί που υπάρχει βλάστηση και υγρασία είναι οι τόποι της. Εκεί βρίσκονταν τα ιερά της. Αλίμονο όποιος δεν έδειχνε σεβασμό στη θεά Αρτέμιδα. Αλίμονο σε εκείνον που παραβίαζε τα όρια… Η τιμωρία ήταν άμεση και σκληρή.

Η θεά Αρτέμιδα είναι εκεί για να εξασφαλίζει ότι δεν παραβιάζονται τα όρια. Κάτι που δυστυχώς σήμερα συμβαίνει πολύ συχνά. Όχι μόνο σε ο΄, τι αφορά τα δάση και τη φύση αλλά και σε ό, τι αφορά τα παιδιά. Λέτε να είναι τυχαίο που η θεά Αρτέμιδα εθεωρείτο επίσης προστάτιδα των εφήβων; Προστάτευε τα παιδιά και τη μετάβασή τους στην εφηβεία. Προστάτευε τη μετάβαση στην ενήλικη ζωή. Η λατρεία της σχετιζόταν με τελετές μετάβασης των κοριτσιών και των αγοριών στην ενήλικη ζωή. Προστάτευε τις γυναίκες στην διάρκεια των τοκετών. Η Άρτεμις είναι η φύλακας σε κάθε στάδιο της αναπαραγωγικής διαδικασίας και ταυτόχρονα είναι η φύλακας της Φύσης. Αυτά τα δύο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.

Αναρωτιέμαι με τόση ύβρι ποια θα είναι η τιμωρία της θεάς; Οι μύθοι είναι κώδικες. Είναι αλήθειες που αποκαλύπτονται σε όσους είναι έτοιμοι να τις δουν, να τις κατανοήσουν, να εξελιχθούν. Όλοι ξέρουμε ότι απαίτησε από τον Αγαμέμνονα και τους Έλληνες την θυσία της κόρης του, της Ιφιγένειας, προκειμένου να φυσήξει ούριος άνεμος και ο στόλος να φύγει για την Τροία. Αλλά αυτό δεν ήταν καπρίτσιο της θεάς. Ένα τυχαίο περιστατικό του αρχηγού των Αχαιών, του Αγαμέμνονα είχε προκαλέσει αυτή την κατάσταση. Κάποτε ο ίδιος είχε εισβάλλει σε άλσος αφιερωμένο στη θεά και είχε σκοτώσει ένα ιερό ελάφι. Φυσικά, εκείνος δεν το είχε αντιληφθεί. Η θεά εξοργίστηκε τόσο πολύ που απαίτησε την θυσία της κόρης του.

Το ότι δεν το αντιλήφθηκε δεν σημαίνει ότι έχει άλλοθι. Δεν έχει ελαφρυντικό. Η θεά δεν συγχωρεί την αμέλεια. Δεν συγχωρεί την αδιαφορία γιατί και τα δύο οδηγούν στην παραβίαση των ορίων. Τα όρια παραβιάζονται συστηματικά και συνεχόμενα. Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα απαιτήσει η κόρη του Διός…

Καλό Δεκαπενταύγουστο!

 

* Η εικόνα έγινε με την χρήση ΑΙ 

 

 

 

 

Η αναδημοσίευση φωτογραφιών και κειμένων του blog, επιτρέπεται μόνο έπειτα από άδεια του annastories.gr