Bye, Bye στα παλιά μου φιδοπαπούτσια…
Το 2025 μας αποχαιρέτησε και μαζί του άφησα να φύγουν πολλά… Παλιές θλίψεις και αγωνίες, παγιδευμένα συναισθήματα που ούτε γνώριζα ότι ήταν κάπου μέσα στο σώμα εγκλωβισμένα. Άφησα να φύγουν πεποιθήσεις άλλων, παλιές και ξεπερασμένες που όμως ακολουθούσα σχεδόν τυφλά… Άφησα να φύγουν «βαλίτσες» άλλων που κουβαλούσα μαζί με τις δικές μου, κάνοντας στον «σωτήρα»… Προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς που είπε μια υπέροχη ψυχή «Άσε με να σε φροντίσω. Μην ανησυχείς για εμένα. Εγώ θα φροντίσω τον εαυτό μου, ξέρω πως!». Τι αποκάλυψη αυτές οι τρεις φράσεις! Και πόσες φορές μπαίνουμε στον παραπάνω ρόλο χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε… Το 2025 αποφάσισα να αφήσω καταστάσεις και σχέσεις που έκαναν τον κύκλο τους.…
Μπορεί επίσης να σας ενδιαφέρει
Το άστρο της καινοτομίας
Πάμπλο Πικάσο: «Ο, τι μπορείς να φανταστείς, είναι αληθινό!»
Πίσω από το εξώφυλλο!
Στο σταυροδρόμι της Αρετής και της Κακίας
Φέτος, όλοι ήθελαν να στολίσουν νωρίτερα. Να κατεβάσουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο, να βάλουν λαμπάκια και αγιοβασίληδες. Ακόμα και στους δρόμους της πόλης, τα φωτάκια μπήκαν από το Νοέμβριο, τα φωσφοριζέ γκι και τα έλατα. Σαν να θέλαμε να αφήσουμε πίσω αυτή την αδιόρατη μαυρίλα που κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας… Σαν να θέλαμε να ξορκίσουμε με τα στολίδια την γκρίνια, τον θυμό, όσα μας ταλανίζουν. Και το μεταξύ, ο βομβαρδισμός από τα ΜΜΕ, ηλεκτρονικά και μη, με ειδήσεις για σκάνδαλα, βία, εξεταστικές επιτροπές, φτώχεια, ανελέητος. Λόγια βαριά, λόγια ασαφή, λόγια που δεν ξέρουμε αν έχουν αλήθεια, λόγια του αέρα… Και πως να τα χωνέψουμε όλα αυτά; Δεν χωνεύονται κυριολεκτικά…
Μπορεί επίσης να σας ενδιαφέρει
Είμαστε ολόκληροι!
Φιλιώ Λαζανά : «Αν κάτι μας λείπει σήμερα είναι η αρετή της υπομονής»
Όταν το σώμα «ψιθυρίζει» την αλήθεια του…
Ως άλλες Ιφιγένειες ή Σέντνας…
Η 25η Νοεμβρίου, εκτός από ημέρα γιορτής της Αγίας Αικατερίνης, είναι και Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών. Το θέμα αυτό πάει πολύ, μα πολύ πίσω στον χρόνο… Πρώτη η μυθολογία το έχει αγγίξει. Αλήθεια ή Μύθος; Ή μήπως Αλήθεια ειπωμένη ευφάνταστα ώστε να γίνει πιο «εύπεπτη»… Διότι πως να χωνέψει ο άνθρωπος τη προδοσία και τη βία που αυτή περιέχει, από όπου κι αν προέρχεται, μα ακόμα περισσότερο από αγαπημένα πρόσωπα όταν αυτά λυγίζουν και ταλανίζονται από τις μύριες όσες εσωτερικές συγκρούσεις τους; Όταν ταλαντεύονται ανάμεσα στα «πρέπει» και «έτσι είναι» και στο τι νιώθουν μέσα τους και ποιο είναι το αγαθόν; Είδα πρόσφατα την Ιφιγένεια του…
Ας συναντηθούμε!
Το να εργάζεσαι στο σπίτι δεν είναι εύκολη υπόθεση, όσο και αν φαίνεται έτσι… Κάποια στιγμή πήζεις και θέλεις μια αλλαγή. Τότε είναι η ώρα να πάρεις το laptop και να πας σε ένα καφέ ή σε έναν άλλον χώρο ώστε να κάτσεις να εργαστείς ή ακόμα και να εμπνευστείς. Ειδικά για μια γυναίκα θέλει εξαιρετική αυτοπειθαρχία ώστε να μπει σε αυτό το μοντέλο εργασίας, αφού όντας στο σπίτι, πρέπει παράλληλα να μαγειρέψει, να μαζέψει το σπίτι και τόσα άλλα που τώρα τα βλέπει εμπρός της και λειτουργούν συχνά ως αντιπερισπασμός αλλά και ως αναγκαιότητα. Πως να συγκεντρωθείς σε έναν χώρο που επικρατεί το χάος, με παιχνίδια σκορπισμένα παντού, ρούχα…
Ένα χαλίκι στην αρβύλα
Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ο παππούς Γιάννης στάλθηκε στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, σε ένα από τα 21 οχυρά της λεγόμενης «Γραμμής Μεταξά». Το σημείο αυτό σφυροκοπήθηκε από στεριά και αέρα με σφοδρότητα από τους Γερμανούς εισβολείς. Όμως οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να καταλάβουν τα οχυρά. Όταν «έπεσε» η Θεσσαλονίκη ο νεαρός Γερμανός αξιωματικός έξω από το οχυρό που βρισκόταν ο παππούς παίρνει ένα μεγάφωνο και φωνάζει. -Η Θεσσαλονίκη έπεσε. Μην πολεμάτε άλλο. Μην σκοτώνεστε. Βγείτε έξω και δεν θα σας πειράξουμε. Θα σας αφήσουμε να φύγετε. Αφού ήρθε και η ειδοποίηση εκ μέρους των ελληνικών δυνάμεων για παράδοση και οπισθοχώρηση, οι Έλληνες στρατιώτες, αν και απρόθυμα, βγήκαν έξω από το οχυρό…
Μπορεί επίσης να σας ενδιαφέρει
Πάμπλο Πικάσο: «Ο, τι μπορείς να φανταστείς, είναι αληθινό!»
Ζήτω τα μελομακάρονα!
Το 2025 ζητά ουσιαστική επικοινωνία…
Ιστορίες της Άννας
