«Στην ομορφότερη…»

Γίνεται γάμος! Γλέντι μεγάλο ανάμεσα σε θνητούς και θεούς! Ο Πηλέας, ο βασιλιάς των Μυρμιδόνων ενώνεται με την Θέτιδα. Ο μύθος λέει ότι η Θέτιδα δεν ήθελε αυτό το προξενιό και μεταμορφωνόταν σε φωτιά, νερό, φίδι, λιοντάρι… Ο Πηλέας με την βοήθεια του Κενταύρου Χείρωνα την κράτησε! Η θεά γυναίκα δηλαδή, έδειξε όλες τις πλευρές της στον θνητό άνδρα. Εκείνος την αγάπησε αληθινά. Όλες τις πτυχές της. Και ως φίδι, και ως λιοντάρι, και ως φωτιά και ως νερό. Βέβαια, ο Χείρωνας, ο πληγωμένος θεραπευτής που θεράπευσε όλους τους ήρωες, μύησε τον Πηλέα στον δρόμο της Αγάπης. Ο Δίας που έκανε το προξενιό ήθελε επίσης την όμορφη Νηριίδα αλλά όταν άκουσε την προφητεία, ότι δηλαδή το παιδί που θα γεννιόταν από την ένωσή τους θα ήταν τόσο ισχυρό που θα τον απειλούσε, διάλεξε τον γενναίο Πηλέα για άνδρα της και δεν έκανε λάθος. Έτσι γεννήθηκε ο πανέμορφος και δυνατός Αχιλλέας. Ένας μύθος, χίλιες αναγνώσεις, χίλιες και άλλες τόσες ερμηνείες, γνώση βαθιά, τόσο βαθιά που πυθμένα δεν έχει.

Φυσικά, σε έναν γάμο θεών και ανθρώπων, σε μια γιορτή ένωσης του θεϊκού και του ανθρώπινου, υπάρχει μεγαλοπρέπεια και χαρά. Σε αγγείο που βρέθηκε σε ανασκαφές απεικονίζεται σε άρμα η θεά Αφροδίτη με τον θεό Άρη και τις Μούσες ενώ πηγαίνουν στον γάμο του Πηλέα και της Θέτιδος. Όλοι οι θεοί και οι θεές παρευρίσκονται στην γιορτή εκτός από μία. Την Έριδα. Κανείς δεν ξέρει αν όντως την ξέχασαν ή δεν καλέστηκε σκοπίμως. Η κόρη της Νύχτας, θεά της διχόνοιας, του καβγά και της ζήλιας, πάντα ακολουθούσε τον θεό Άρη στις μάχες και ήταν υπό την προστασία του Διός. Τώρα εδώ τι έγινε;

Στην ελληνική μυθολογία οι θεοί, οι θεές, οι ήρωες, όλοι είναι αρχέτυπα και εμπεριέχουν το Φως και το Σκοτάδι. Γιατί έτσι είναι. Είμαστε και Φως και Σκοτάδι. Υπάρχει ο Ήλιος και η Σελήνη, η μέρα και η νύχτα, το μέσα και το έξω… Η Έριδα θύμωσε που όλοι καλέστηκαν εκτός από εκείνην. Άραγε τι φοβήθηκαν; Δεν είχε σκοπό στο γλέντι το μεγάλο, στην ένωση αυτή να προκαλέσει πόνο. Τώρα όμως, θα τους έδειχνε τι μπορεί να κάνει και είχε και την αφορμή και τον λόγο… Και δεν έδειξε έλεος. Γιατί βλέπετε οι σκιές, τα σκοτεινά κομμάτια μας όταν τα διώχνουμε, δεν θέλουμε να τα δούμε και να τα αποδεχτούμε, αυτά επιστρέφουν πιο μεγάλα και άγρια από πριν.

Σύμφωνα με τον Ησίοδο, η Έριδα έχει τη φωτεινή της πλευρά και αυτή είναι η εργατικότητα. Αντί να ζηλεύεις τον άλλον για την επιτυχία του, για τα καλά του, αντί να σπέρνεις την διχόνοια για να χαλάσουν όλα αυτά, μπορείς να επιλέξεις να κατευθύνεις την ενέργειά σου πάνω σε αυτό που θέλεις να γίνεις. Να εργαστείς για αυτό που επιθυμείς και, γιατί όχι, να γίνεις και καλύτερος, καλύτερη.

Έτσι, όπως λέει ο μύθος, η Έριδα έβαλε ένα χρυσό μήλο στο τραπέζι των θεαινών με ένα ταμπελάκι που έγραφε «στην ομορφότερη». Και μόνο αυτό αρκούσε… Οι θεές έβαλαν στην άκρη τη σοφία, τη διάκριση, τη λογική, τα πάντα! Ποια είναι η ομορφότερη λοιπόν; Λες και οι θεές δεν είναι όμορφες; Η καθεμία με τη λάμψη, τα χαρίσματα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της; Ο Δίας, όπως πολλοί άνδρες, δεν τόλμησε να μπλέξει σε γυναικείο καβγά. Θα έλεγε κανείς ότι το διασκέδασε κιόλας. Φώναξε τον γιο του τον Ερμή και του είπε να πάει τις θεές στον Πάρη. Ένας θνητός πρίγκιπας που μεγάλωσε ως βοσκός, εκεί στα βοσκοτόπια θα αποφάσιζε. Και φυσικά, ένας νέος άνδρας θα επιλέξει να έχει δίπλα την ομορφότερη γυναίκα του κόσμου. Δεν γνώριζε, όμως, ότι αυτή ήταν παντρεμένη με έναν βασιλιά.

Τις συνέπειες τις ξέρουμε όλοι. Τρωικός πόλεμος, καταστροφές και δυστυχίες, θάνατοι πολλοί, ακόμα και άδικοι. Σαν από τότε οι θεές να μην μόνοιασαν ποτέ. Άραγε, εάν δεν αφήνονταν να παρασυρθούν από τον εγωισμό τους, την αυταρέσκεια και τον ανταγωνισμό, τι θα γινόταν; Και αν ο Δίας δεν διασκέδαζε με αυτόν τον ανταγωνισμό προς όφελος των ανδρών; Γιατί να ενδιαφέρει τις θεές σε ποιον αρέσουν; Μα είναι θεές! Γιατί να δέχονται να αντιμετωπίζονται ως έπαθλα; Το πρώτο και το μεγαλύτερο «θύμα» η ωραία Ελένη. Αντιμετωπίστηκε ως έπαθλο στον γάμο της με τον Μενέλαο και ύστερα προσφέρθηκε ως δώρο από τη θεά Αφροδίτη στον Πάρη. Κανείς δεν τη ρώτησε και ύστερα έπεσε επάνω της όλο το ανάθεμα του Τρωικού πολέμου.

Όλοι μπορούν να γίνουν θύματα της Έριδας, μα οι γυναίκες πρώτες από όλους. Μα τα χρόνια πέρασαν και οι καιροί δεν άλλαξαν. Μήπως το πρώτο ξύπνημα, η πρώτη αφύπνιση είναι να σταματήσουμε να είμαστε θύματα της Έριδας; Τι θα γινόταν αν αγκαλιάζαμε τις σκιές μας και επιλέγαμε συνειδητά να πάμε από τον άλλο δρόμο; Τι θα γινόταν αν ήμασταν όλες ενωμένες; Αν δεν αφήναμε να μας αντιμετωπίζουν ως έπαθλα; Αν στηρίζαμε η μία την άλλη; Θυμάμαι όταν έμεινα έγκυος στον κλάδο μας δεν υπήρχε άδεια μητρότητας. Ήταν στην διακριτική ευχέρεια του εργοδότη να σου δώσει επιπλέον άδεια πέρα από τους δύο μήνες πριν την εγκυμοσύνη και τους άλλους δύο μήνες μετά τη γέννα. Μια συνάδελφος που έμεινε έγκυος λίγο μετά από εμένα προσπάθησε να ενώσει τις γυναίκες του χώρου μας ώστε μαζί να ζητούσαμε την αλλαγή αυτού του καθεστώτος. Ξέρετε τι έγινε; Οι περισσότερες έμειναν παγερά αδιάφορες. Είτε γιατί είχαν ήδη κάνει παιδιά, είτε γιατί δεν ήθελαν να κάνουν παιδιά.

Τι θα γινόταν λοιπόν αν πιστεύαμε η καθεμία, ο καθένας μας στην αξία του και τη μοναδικότητά του; Αν μαθαίναμε στις κόρες μας να μην κάνουν τα πάντα για να αρέσουν στους άλλους. Αν μαθαίναμε στους γιους μας ότι ο στείρος ανταγωνισμός δεν οδηγεί πουθενά καλά. Αν δείχναμε στα παιδιά ότι δεν χρειάζεται να είσαι μαύρο σκυλί για να επιβιώσεις…

Όπως πάντα, αυτές είναι οι δικές μου αποκωδικοποιήσεις των αρχαιοελληνικών μύθων που τόσο αγαπώ. Ίσως και εσείς, διαβάζοντας για άλλη μια φορά τους μύθους, μπορέσετε να ανοίξετε νέες πόρτες πολύτιμης γνώσης. Άραγε ο μύθος της Έριδας εάν συνέβαινε στο σήμερα, ποια ιστορία θα ήταν; Μήπως κάτι πολύ γνώριμο;

Η αναδημοσίευση φωτογραφιών και κειμένων του blog, επιτρέπεται μόνο έπειτα από άδεια του annastories.gr