Τα καταφέρνεις;

Σαν το εκκρεμές… Μπρος, πίσω, πίσω μπρος και ξανά από την αρχή… Προσπαθούμε μερικές φορές να αλλάξουμε συνήθειες, βασικά να κάνουμε αλλαγές. Και ενώ τα καταφέρνουμε για λίγο, αρκετές φορές πηγαίνουμε και πάλι πίσω. Υποθέτω πως είναι η  κούραση. Ίσως είναι και που δεν έχουμε πεισθεί ακόμα πλήρως για το ωφέλιμο της αλλαγής ή επειδή η ενέργεια έχει πέσει χαμηλά και επιστρέφοντας στο γνώριμο νιώθουμε σαν να ξεκουραζόμαστε.

Για παράδειγμα, ξέρω ότι ο οργανισμός μου δεν μεταβολίζει εύκολα πια τους υδατάνθρακες και κυρίως το λευκό ψωμί, τις ζύμες… Και όλο μπαίνω στην αλλαγή και την συνειδητή επιλογή αποχής από αυτά και με το που πιάνουν τα κρύα άντε πάλι πίσω. Και λέω από μέσα μου «δεν πειράζει Άννα μου, ξαναπροσπαθείς μεθαύριο». Στ’ αλήθεια δεν πειράζει. Τελείωσα με τις ενοχές. Ωστόσο, άρχισε να με προβληματίζει αυτό το εκκρεμές. Τι δεν με αφήνει να προχωρήσω και να μείνω σταθερά στην αλλαγή που έχω επιλέξει; Γιατί έχει μεγάλη σημασία να την έχουμε επιλέξει και να μην μας έχει επιβληθεί. Μήπως τελικά δεν την έχω επιλέξει; Και τι σημαίνει φροντίδα για εμένα; Τι σημαίνει φροντίδα για τον καθένα μας;

Για πολύ καιρό φορούσα το «κοστούμι της δυνατής». Τα καταφέρνω! Είμαι δυνατή! Δεν μασάω… Ναι, ισχύουν όλα αυτά. Αλλά τώρα πια νιώθω κουρασμένη. Η μέση μου δεν άντεξε όλο αυτό το βάρος του «τα καταφέρνω πάση θυσία». Φυσίατροι, αντιφλεγμονώδη, ενέσεις στο τέλος και η μέση συνεχίζει να διαμαρτύρεται μέχρι επιτέλους να καταλάβω ότι δεν πειράζει να μην είμαι πάντα δυνατή. Δεν πειράζει που κουράστηκα. Δεν είναι κακό να επιτρέψω και εγώ να με φροντίσουν…

Φροντίδα

 Η λέξη φροντίδα προέρχεται από την αρχαία λέξη «φροντίς» που σημαίνει σκέψη, μέριμνα, προσοχή σε κάτι. Φροντίζω= σκέφτομαι, μεριμνώ, νοιάζομαι, ανησυχώ, σταθμίζω, λογαριάζω, εξετάζω. Ελληνική γλώσσα όλα τα έβαλες! Καταλαβαίνεις τώρα εσύ φροντιστή, φροντίστρια τι προσφέρεις;  Πόσα κάνεις…  Ίσως πια είναι η ώρα και εσένα να αφήσεις να σε φροντίσουν. Και αν δεν υπάρχει κάποιος να το κάνει, θα το κάνεις εσύ μαζί με την Ανώτερη Θεϊκή Πηγή της Δημιουργίας από όπου ήρθες εδώ. Το ζήτημα είναι να το επιλέξεις και να το εμπιστευτείς.

Μερικές προσωπικές σκέψεις είναι αυτές –άλλωστε για αυτό δημιούργησα αυτό το blog- και τις μοιράζομαι γιατί νιώθω ότι είμαστε πολλοί, πολλές στο ίδιο σημείο του κύκλου της ζωής. Ο πίνακας που συνοδεύει αυτό το άρθρο δεν είναι τυχαίος. Βρίσκεται στο New York Historical Society, το παλαιότερο μουσείο της Νέας Υόρκης το οποίο συλλέγει και διατηρεί την ιστορία όπως συμβαίνει.

Ονομάζεται Νοσοκόμα Τρέισυ 2021 και δημιουργήθηκε ένα χρόνο μετά τη πανδημία του Covid από τον Τιμ Οκαμούρα. Δημιουργήθηκε για να μην ξεχαστεί ποτέ η αυτοθυσία όλων των φροντιστών και των επαγγελματιών υγείας εκείνη την εποχή και όχι μόνον, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Σήμερα, οι εργαζόμενοι στον κλάδο της υγείας ζητούν και ίδιοι πια υποστήριξη και φροντίδα για να συνεχίσουν να προσφέρουν.

Πριν μερικούς μήνες βοήθησα μια αγαπημένη φίλη σε μια έρευνα για την ανακουφιστική φροντίδα στην Ελλάδα. Σε ένα ερωτηματολόγιο που δόθηκε σε εργαζόμενους αυτού ειδικά του τομέα υπήρχε η ερώτηση γιατί τον επέλεξαν. Οι απαντήσεις τους μου έφεραν δάκρυα στα μάτια και σκέφτηκα «υπάρχουν ακόμα τέτοιοι Άνθρωποι που νοιάζονται πραγματικά για όσους υποφέρουν από σκληρές ασθένειες και υπηρετούν από την καρδιά τους έστω και αν δεν τους γνωρίζουν».

Μα και αυτοί οι Άνθρωποι χρειάζονται φροντίδα, οργάνωση, υποστήριξη και επιτέλους πραγματική αναγνώριση και δικαιοσύνη. Για να επέλθει η ισορροπία στο προσφέρω και δέχομαι, δέχομαι και προσφέρω. Το ότι κάποιοι, όπου και αν βρίσκονται, προσφέρουν πολύ περισσότερα και δεν το κάνουν περιμένοντας ανταλλάγματα, δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης από κάποιους άλλους και σαφώς δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζονται και εκείνοι φροντίδα και υποστήριξη.

Καλές αλλαγές!

Είθε να υπάρχει φροντίδα στη ζωή μας!

* πίνακας: Τιμ Οκαμούρα, New York Historical Society 

*φωτογραφία προσωπική: από εφαρμογή ΑΙ 

 

 

 

Η αναδημοσίευση φωτογραφιών και κειμένων του blog, επιτρέπεται μόνο έπειτα από άδεια του annastories.gr