Είναι Κυριακή μεσημέρι με ένα πανέμορφο ανοιξιάτικο καιρό και τρώμε παρέα με αγαπημένους φίλους. Κάποια στιγμή ανοίγουμε σύντομη συζήτηση με τον άνδρα που μας σερβίρει. «Είστε καλός άνθρωπος» του λέει η φίλη μου, και εκείνος απαντά: «Το κακό είναι αυτό που είναι. Αλλά για εμένα κακό είναι και εκείνοι που το βλέπουν να γίνεται και δεν κάνουν κάτι για αυτό…». Φεύγει γρήγορα για να συνεχίσει την εργασία του και έχω μείνει να σκέφτομαι τα λόγια του. Εδώ και μέρες βασάνιζα το μυαλό μου για το επόμενο άρθρο εδώ στο annastories.gr. Τώρα είχα ήδη το θέμα και δεν το είχα ακόμα καταλάβει…  Χρειάστηκε στο καπάκι, όπως λέγεται στη καθομιλουμένη, να πέσω…