Το Σαββατοκύριακο πήγα να δω την τελευταία ταινία του Τζάρμους «Πατέρας, Μητέρα, Αδερφή, Αδερφός». Τρεις ιστορίες που σε όλους μας θυμίζουν κάποιες καταστάσεις, στιγμές, φάσεις με την οικογένειά μας… Δύο αδέρφια πηγαίνουν να δουν τον πατέρα τους έπειτα από δύο χρόνια και αφότου έχει πεθάνει η μητέρα τους. Αυτή η σιωπή της αμηχανίας είναι πραγματικά εκκωφαντική… Δεν έχουν σχεδόν τίποτα να πουν… Σαν να θέλουν όλοι να τελειώσει επιτέλους αυτή η επίσκεψη και να επιστρέψουν σε αυτό που κάνουν κάθε μέρα. Στην επόμενη ιστορία μια ευκατάστατη ηλικιωμένη μητέρα καλεί τις δύο κόρες της μια φορά τον χρόνο για τσάι. Τότε τις βλέπει και μερικές φορές μιλούν στο τηλέφωνο. Και εδώ…