Σαν το εκκρεμές… Μπρος, πίσω, πίσω μπρος και ξανά από την αρχή… Προσπαθούμε μερικές φορές να αλλάξουμε συνήθειες, βασικά να κάνουμε αλλαγές. Και ενώ τα καταφέρνουμε για λίγο, αρκετές φορές πηγαίνουμε και πάλι πίσω. Υποθέτω πως είναι η  κούραση. Ίσως είναι και που δεν έχουμε πεισθεί ακόμα πλήρως για το ωφέλιμο της αλλαγής ή επειδή η ενέργεια έχει πέσει χαμηλά και επιστρέφοντας στο γνώριμο νιώθουμε σαν να ξεκουραζόμαστε. Για παράδειγμα, ξέρω ότι ο οργανισμός μου δεν μεταβολίζει εύκολα πια τους υδατάνθρακες και κυρίως το λευκό ψωμί, τις ζύμες… Και όλο μπαίνω στην αλλαγή και την συνειδητή επιλογή αποχής από αυτά και με το που πιάνουν τα κρύα άντε πάλι πίσω.…