Το 2025 μας αποχαιρέτησε και μαζί του άφησα να φύγουν πολλά… Παλιές θλίψεις και αγωνίες, παγιδευμένα συναισθήματα που ούτε γνώριζα ότι ήταν κάπου μέσα στο σώμα εγκλωβισμένα. Άφησα να φύγουν πεποιθήσεις άλλων, παλιές και ξεπερασμένες που όμως ακολουθούσα σχεδόν τυφλά… Άφησα να φύγουν «βαλίτσες» άλλων που κουβαλούσα μαζί με τις δικές μου, κάνοντας στον «σωτήρα»… Προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς που είπε μια υπέροχη ψυχή «Άσε με να σε φροντίσω. Μην ανησυχείς για εμένα. Εγώ θα φροντίσω τον εαυτό μου, ξέρω πως!». Τι αποκάλυψη αυτές οι τρεις φράσεις! Και πόσες φορές μπαίνουμε στον παραπάνω ρόλο χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε… Το 2025 αποφάσισα να αφήσω καταστάσεις και σχέσεις που έκαναν τον κύκλο τους.…