Ήμουν τριτοετής φοιτήτρια στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών όταν μια μέρα στο μάθημα «Τέχνη και ΜΜΕ», η καθηγήτρια φέρνει τον Αλέκο Φασιανό να μας μιλήσει και να τον γνωρίσουμε. Το θυμάμαι σαν τώρα… Φορούσε μαύρη μπλούζα, μαύρο παντελόνι, μαύρα παπούτσια, κόκκινες κάλτσες και σκούρο μπλε κασκόλ. Σαν τους ήρωες στους πίνακές του. Καθόταν χαλαρά με το ένα πόδι πάνω στο άλλο και μετά τις πρώτες ερωτήσεις της καθηγήτριας άρχισε να μας μιλά για την τέχνη και τη ζωή, τη ζωή και την τέχνη… «Ο μεγαλύτερος πλούτος είναι να φτιάξεις τον κόσμο σου και να είσαι ικανοποιημένος μέσα σε αυτόν». Τι κουβέντα… Για εμένα όλη αυτή…